|
Vragen specifiek voor de Koran van Kaft tot Kaft studie
VRAGEN: [1] Mag de Koran in een andere taal dan het Arabisch worden uitgelegd en
[2] mag je tijdens de studie de Koran aanraken als je niet ritueel rein bent?
Tijdens deze studie wordt er gewerkt vanuit de Koran zelf. Mag je de Koran wel vasthouden als je geen woedoe (rituele wassing) hebt?
Antw:
De gestelde regel is dat de Koran niet moet worden vastgehouden of aangeraakt als iemand niet in staat van woedoe is. Er moet echter geen misverstand hierover zijn. De Koran is wat van kaft tot kaft puur Arabisch is (moeshaf) zonder dat er daarbij andere woorden vermeld staan die uitleg erover geven. Een vertaling of een exegesewerk (tafsier) is niet de Koran, noch kan het op enigerwijze de status van de Koran verkrijgen. Het mag dan wel de teksten van de Koran bevatten, maar het is niet wat wordt gedefinieerd als puur de Koran zelf. Een Koran met een vertaling ernaast wordt dan ook eerder beschouwd als een vorm van tafsier (Koranexegese of uitleg), en van een tafsierwerk wordt ook niet gedacht dat het de Koran zelf is. Nu dit het geval is, geldt dan ook de regel dat iemand die niet in staat van rituele reinheid (woedoe) is, een Koranvertaling wel mag aanraken, net zoals het diegene is toegestaan om een tafsierwerk aan te raken die zelfs volledig in het Arabisch is geschreven. In het verlengde hiervan is ook gezegd dat iemand die in staat is van grote rituele onreinheid ook de vertaling mag aanraken en het is een andersgelovige ook toegestaan om een Koranvertaling aan te raken.
De Saudische geleerden Shaykh ‘Abdul-‘Aziz ibn ‘Abdullah ibn Baz en Shaykh ‘Abdul Razzaq ‘Afifi hebben deze mening (fatwa) ook uiteengezet (Fatawa al-Ladjnah al-Da‘imah). Zij hebben bovendien te kennen gegeven dat het is toegestaan dat iemand naar zijn beste kunnen mag trachten om het begrip van de Koran in een andere taal dan het Arabisch over te dragen, zodat de mensen van die taal de betekenissen van de Koran kunnen waarderen en leren. Hier wordt dan ook de betekenis zoals het door de vertalers is uiteengezet inbegrepen. Dit is ook wat Shaykh al-Islam Ibn Taimiyyah uiteen heeft gezet. De Saudische geleerde Shaikh ‘Abdullah ibn Jibrien heeft ook te kennen gegeven dat het is toegestaan dat andersgelovigen een ‘vertaling’ van de Koran aanraken als het is om te leren wat er in staat. Dit houdt dus ook in dat iemand die niet in staat van rituele reinheid (woedoe) is een vertaling mag aanraken. Het verbod om het aan te raken is wanneer het een moeshaf betreft die van begin tot eind puur in het Arabisch is zonder dat er nog iets van uitleg bij staat, of dat er een deel van de Koran vermeld staat zonder dat daar nog iets bij is geschreven door mensen zelf. In geval er naast, tussen of onder de Koranteksten een uitleg wordt gegeven van wat het betekent, dan kan het beschouwd worden als een uitleg (tafsier) en het is niet verboden dat iemand die ritueel onrein is deze aanraakt. De geleerde Ibn Jibrien geeft ook te kennen dat hetzelfde ook geldt voor de boeken voor hadieth, mocht iemand dezelfde vraag hierover hebben.
De Pakistaanse geleerde Mufti Muhammad Taqi Usmani stelt dat een vertaling waarin de oorspronkelijke Arabische tekst niet voorkomt, helemaal geen Koran is. Met betrekking tot het krijgen van beloning voor de recitatie ervan, verklaart hij dat deze is verbonden met de recitatie ervan in het Arabisch, oftewel de Arabische tekst. Als iemand de vertaling leest met als doel om de Koran te bestuderen of beter te begrijpen, dan kan diegene voor die intentie de beloning ontvangen. Deze mening wordt ook gedeeld door de Saudische geleerden. De wijlen Egyptische geleerde Dr. Syed Mutawali al-Darsh al-Azhari, o.a. voorzitter van de UK Shariah Council, komt overeen met al hetgeen reeds is vermeld. Als extra toevoeging meldt hij ook dat de Hanafi-school het toelaat dat de Koran door moslims wordt onderwezen aan andersgelovigen, zonder dat daar enig beperking bij komt kijken. De Shafi'i-school staat onderwijs aan andersgelovigen ook toe, maar wel met de beperking dat het niet door hun moet worden gebruikt om daar de Islam mee aan te vallen of om er oneerbiedig mee om te gaan. Als iemand uit interesse wilt leren wat het is dat de Koran vermeld, dan is het toegestaan. De bekendere geleerden wereldwijd verschillen doorgaans niet over de bovengenoemde standpunten.
Als extra noot op het bovenstaande kan worden toegevoegd dat het in staat zijn van woedoe bij het aanraken van een Koranvertaling eerder van doen heeft met het respect die men heeft voor de pure Koran zelf. Ook de omgang met een vertaling waar ook de Arabische tekst naast staat moet met gepast respect gebeuren. Zolang maar niet de verwarring ontstaan dat een Koranvertaling, zoals bijvoorbeeld "De Edele Koran", een pure Koran is.
VRAAG: Kan een menstruerende vrouw de studie "Koran van Kaft tot Kaft" volgen?
[1] Is het toegestaan dat een vrouw tijdens haar menstruatie de Koran aanraakt?
[2] Kan een vrouw deze studie volgen tijdens haar menstruatie?
Antw.
Als eerst moet worden gezegd dat het antwoord op deze vraag moet worden gelezen als het verlengde van het antwoord op de hierboven genoemde vraag. De volgende vraag is binnen de wereld van de fataawa een vaker gestelde.
[1] “Mag een vrouw die menstrueert de Koran aanraken en reciteren?”
De Saudische geleerde Shaykh bin Baz heeft hierover gezegd dat een vrouw die menstrueert de Koran (d.w.z. een ‘pure’ Koran/moeshaf) niet behoort aan te raken. Dit is gebaseerd op de Korantekst “Niemand zal het aanraken behalve degenen die rein zijn” [56:79] en een profetische overlevering “Niemand moet de Koran aanraken, behalve degenen die rein zijn.” [Al-Daraqutni] De menstruerende vrouw of die welke post-natale bloedingen ervaart mag daarentegen wel de Koran lezen zonder het direct aan te raken. Dit is de meest correcte positie aangezien er niets is dat het tegengestelde bewijst.
[2] “Is het een vrouw toegestaan om tijdens haar menstruatie een boek met smeekbedes te lezen (bijvoorbeeld tijdens de bedevaart), wetende dat bepaalde van deze smeekbeden Koranverzen bevatten?”
De geleerde Shaykh bin Baz heeft hierop gezegd dat het een vrouw die menstrueert of post-natale bloedingen heeft geen kwaad doet om zulke boeken te lezen, noch doet het haar kwaad om de Koran te lezen zonder het aan te raken omdat er geen duidelijk bewijs is dat het tegengestelde te kennen geeft. Het is alleen een djoenoeb die noch de Koran mag aanraken noch het uit het hoofd mag reciteren, totdat diegene een (rituele) bad heeft genomen (ghoesl). (Een djoenoeb is iemand die ritueel onrein is geworden vanwege de verrichte geslachtsgemeenschap en zich daarna nog niet heeft gewassen). Het verschil tussen de menstruerende vrouw of die welke post-natale bloedingen ervaart en degene die djoenoeb is, is dat deze laatste (de djoenoeb) zijn djanaabah-positie op ieder gewenste moment kan verwijderen door een bad te nemen. De periode van djanaabah is dan ook erg tijdelijk, terwijl de menstruerende vrouw of die welke post-natale bloedingen ervaart, niet bij machte is om haar staat ongedaan te maken wanneer zij dat maar zou wensen. Het is eerder een kwestie die Allah in de hand heeft. Op deze gronden is het haar toegestaan om de Koran te lezen en te reciteren en de religieuze regels uit het Boek van Allah te leren zodat zij niet de grote voordelen hiervan hoeft te missen. Het is des te meer te rechtvaardigen wanneer zij boeken zou lezen waarin smeekbedes voorkomen. Dit is de sterkste mening van de geleerden. Er is een overlevering van Ibn ‘Umar die vermeld dat “Het is de menstruerende vrouw en de djoenoeb niet toegestaan om ook maar iets van de Koran te lezen.” Shaykh bin Baz legt uit dat deze overlevering echter zwak is omdat in de overleveraarsketen iemand voorkomt met de naam Isma’il ibn ‘Ayyash, die het op zijn beurt weer heeft overgeleverd van de mensen uit de Hidjaz. Deze persoon is echter zwak bevonden en overleveringen waar hij in voorkomt worden als zwak beschouwd. Deze kan dus niet als bewijs worden genomen, omdat er geen rechtsregels worden gebaseerd op zwakke overleveringen.
[3] “Mag een menstruerende vrouw de boeken van tafsier (Koranuitleg) aanraken of boeken die Koranverzen bevatten?”
De Saudische geleerden Ibn Jibrien, Abdul-‘Aziz ibn ‘Abdullah bin Baz en ‘Abdul Razzaaq ‘Afifi hebben hierover gezegd dat een menstruerende vrouw of die welke post-natale bloeding ervaart wel de boeken van tafsier mag aanraken. En dit is de sterkste van de meningen. Het is alleen de djoenoeb die het categoriek is verboden om de Koran aan te raken of het uit het hoofd te reciteren. De djoenoeb mag echter wel uit de boeken van hadieth en tafsier lezen. Maar zelfs in dat soort werken mag de djoenoeb niet de Koranverzen lezen die daarin staan vermeld. Het verbod voor de djoenoeb om de Koran te lezen of te reciteren is op basis van een profetische overlevering. De Saudische geleerde Ibn ‘Uthaimien stelt ook dat het niet is toegestaan voor iemand die in een grote staat van rituele onreinheid verkeert (een menstruerende vrouw, een vrouw die post-natale bloedingen ervaart of de djoenoeb) om de Koran aan te raken. Hij zegt ook dat de vier imaams (Abu Hanifa, Malik, Al-Shafi'i en Hanbal) het hierover eens zijn. Een moslim die in een grote staat van rituele onreinheid verkeert mag de Koran allleen dragen of vasthouden als er een ‘barrière’ is die de hand scheidt van de Koran, zoals een tas, koffer, doek, stuk stof (of handschoen). Het directe aanraken is dus niet toegestaan. Ibn ‘Uthaimien zegt verder dat het een menstruerende vrouw of een vrouw die post-natale bloedingen ervaart wel is toegestaan om een boek van tafsier aan te raken, ondanks dat deze ook de verzen van de Koran bevat, omdat een tafsierwerk niet een moeshaf is, oftewel een ‘pure’ Koran die van kaft tot kaft geen andere woorden bevat dan alleen de Koranverzen zelf. Er is een duidelijk verschil tussen een moeshaf (de Koran zelf) en een boek van tafsier, omdat deze laatste inderdaad ook de teksten van de Koran bevat, maar ook de woorden die geschreven zijn door de mens [om het begrijpbaar te maken voor anderen]. De geleerde Ibn Jibrien zegt hier nog verder over dat menstruerende vrouwen wel de boeken van tafsier (inclusief Koranvertalingen), fiqh, hadieth, tawhied etc. mogen lezen. De djoenoeb mag dit ook, maar mag de Koranverzen niet lezen. Shaykh bin Baz houdt dezelfde mening hierover als Ibn Jibrien.
[4] Zoals reeds in de hierboven gestelde vraag is een Koranvertaling eerder te vergelijken met een boek van tafsier, en het kan niet worden beschouwd als een pure Koran zelf. Het aanraken van een Koranvertaling door een menstruerende vrouw draagt dan dezelfde regel als het aanraken of lezen van een tafsierwerk door haar. Dat betekent dus dat het dan wel is toegestaan.
[5] Wil iemand echter toch voor zijn eigen gevoel het aanraken vermijden, dan is het nog steeds goed mogelijk om de college bij te wonen. Iemand kan die dag gewoon luisteren naar de colleges en haar aantekeningen maken, zonder daarbij de Koran te hoeven gebruiken. Het zal doorgaans maar één collegedag per maand zijn dat een menstruerende vrouw een dergelijke situatie zal meemaken. Een andere optie, wil iemand de Koranvertaling toch hanteren, maar er toch zeker van zijn om het niet aan te raken, is dat diegene van die speciale zwarte handschoenen kan dragen die in islamitische winkeltjes te koop zijn.
VRAAG: Is het wel mogelijk om de Koran in 18 weken te behandelen en waarom in zo een korte tijd?
[1] Ik vraag mij af of het wel haalbaar is om de gehele Koran in 18 weken te behandelen? Is het niet een te korte tijd? Zullen mensen het wel begrijpen als het tempo hoog ligt?
[2] Ik heb op een forum gelezen dat het niet mogelijk is om de Koran in 18 weken te behandelen. Ik heb ook gehoord dat iemand het aan een imam had gevraagd of dit mogelijk was. De imam die vertelde dat hij niet wist wat de studie inhield of hoe het gegeven zou worden en er dus ook geen mening over had. Kunt u mij vertellen of het haalbaar is?
Antw:
Ten eerste, zoals ook op de website vermeld, werkt het Instituut voor Islam Studies / Dar-al-'Ilm vanuit compacte studiemethodes. Wij hebben dit zelf ontwikkeld en werken al jaren volgens deze methode. Deze methode maakt het mogelijk om studies die normaal een langere tijd duren in een relatief korte tijd te behandelen. Meer hierover kunt u lezen op de website. Wij hebben in ieder geval ruime ervaring in het ontwikkelen en vormgeven van studies. We doen niets ongeorganiseerd.
Ten tweede is de studie “De Koran van Kaft tot Kaft in 18 weken” gericht op het thematisch bestuderen van de Koranteksten ('tekstblok na tekstblok'), en niet regel na regel (vers na vers), want dat is niet haalbaar noch wenselijk in zo een kort tijdsbestek. Wij hebben geruime tijd gewerkt aan het vormen van een systeem die het mogelijk maakt om de Koran thematisch te bestuderen in een relatief korte tijd, in dit geval 18 weken. Deze studie is een zogenoemde ‘special’. Een ‘special’ wordt altijd verzorgd in de periode van januari tot en met juni. Voor het begin van de zomervakantie moet een ‘special’ afgerond zijn. Vandaar dat wij hebben berekend dat de studie in 18 weken, verdeeld over 36 colleges, afgerond moet worden.
Ten derde, om nogmaals te benadrukken, wij hebben deze studie weldoordacht ontworpen. Als iemand een vraagteken plaatst bij de mogelijkheid om het in 36 colleges te realiseren, dan is dit naar onze mening omdat diegene zelf niet zo een studie als deze heeft ontworpen en ook niet weet hoe ons compact studiesysteem werkt. Vanwege de onbekendheid hiermee is het denkbaar dat iemand een vraagteken plaats over de haalbaarheid van een dergelijke bestudering. Wij garanderen echter dat een thematische bestudering van de Koran wel mogelijk is. Wij hebben niet zomaar een studie ontwikkeld en wij bieden ook niet zomaar een studie aan.
VRAAG: Hoe zit het met studiemateriaal?
Ik wil graag deze studie volgen, wat heb ik allemaal nodig voor deze studie?
Antw:
In feite hebt u alleen een pen en papier van uzelf nodig. Afhankelijk van de studie krijgt u óf op de eerste collegedag een cursusboek/reader mee, óf u krijgt per college hand-outs uitgereikt. Dit laatste is eerder het geval bij korte cursussen. Het materiaal dat u meekrijgt is speciaal voor de desbetreffende studie samengesteld.
Bij de Koranstudie van Kaft tot Kaft wordt rechtstreeks gewerkt uit de Koran. De versie die door de docenten worden gebruikt is "De Edele Koran" (met de blauwe kaft) van ICCN - Islamitisch Cultureel Centrum Nederland. U zult dus inderdaad iedere week de Koran mee moeten nemen naar de colleges.
Aangezien de Koran hier een 'vertaling' betreft is het toegestaan notities daarin te maken. Wilt u liever niet schrijven in uw exemplaar van de Koran, dan kunt u bij ons een nieuwe exemplaar bestellen tegen een speciale prijs.
|
